życie jest snemkoszmarnym snemżycie jest bez sercabez duszy bez uczućżycie nie zna litościdlatego szarga ludźmi we wszystkie stronyz krańca świata na kraniecżycie jest cierpieniemgłosem rozpaczyktóry przeraźliwie woła o litośćlecz nikt tego głosu nie słyszyżycie to truciznaktóra zabija powoliukojeniem jest śmierćśmierć jest pobudkąz tego całego koszmaruktóra zawsze nadejdzieale kto wytrzyma...kto zaczeka....czy nie łatwiejsamemu oddać się w jej objęciabezosobowy kattak określić je można to nie obraza ani zniewagataki jest światbez życia lecz z tchnieniemtak wygląda ludzkie istnieniebez serca z cierpieniempatrząc w niebo widzę swoje życiespowite w bezkresną czerńktóra mnie trzyma i wypuścić nie chcetak jak śmierć przyjąć